Windup-fase | Henken [Baseball Pitching Lab Japan]

De windup-fase is het startpunt van de werpbeweging.
De term "windup" verwijst meestal naar de beweging van het naar achteren stappen, het heffen van de armen en het boven het hoofd brengen ervan.
Echter, zelfs in een no-windup delivery wordt de beweging van het naar achteren stappen nog steeds beschouwd als onderdeel van de windup-fase.

Wanneer er vanuit de set position wordt geworpen, wordt deze fase overgeslagen en begint de beweging met bewegingen zoals de takeback of stride down.

Het simpelweg laten curven van de bal is eenvoudig; de meeste mensen kunnen dit doen door hun pols of arm te draaien.
Echter, het gooien van een curveball die effectief is in een wedstrijd—terwijl er ook overmatige belasting van de elleboog wordt vermeden—is aanzienlijk moeilijker.

Er zijn talloze variaties in grips en beweging, wat de curveball zowel een fundamentele als een zeer diepgaande worp maakt.

Windup vs. No-Windup

Of je een windup of een no-windup delivery gebruikt, hangt af van de voorkeur van de werper.
Er zijn verschillende redenen om voor de een of de ander te kiezen, zoals het verminderen van onnodige spanning of het verbeteren van de balans.
Sommige werpers kunnen ook tussen beide wisselen als onderdeel van aanpassingen wanneer ze niet goed presteren.

Wat betreft de verschillen, voordelen of nadelen tussen de windup en no-windup, de beweging zelf is niet fundamenteel anders.
Wat het belangrijkste is, is of de werper soepel kan overgaan naar de leg lift- en takeback-fasen die volgen.

Bijvoorbeeld, het gebruik van een windup kan het moeilijker maken om de balans te bewaren tijdens de leg lift, terwijl een no-windup delivery onnodige spanning kan introduceren tijdens de takeback.
Daarom is het de moeite waard om met beide stijlen te experimenteren.

Er zijn ook verschillende variaties van de no-windup setup, zoals de handen laag houden, ze hoog voor het gezicht houden of ze voor de borst positioneren.